Svaki put kada nas Život dovede do tačke suočavanja sa nečim grandiozno lepim, mi zanemimo od te lepote i unutrašnjeg sjaja koji nas potpuno obuzme, kao da se stopimo sa tim što gledamo i postajemo Jedno! To je trenutak Prisutnosti i jedinstva! Tada Um ne radi. Nema misli, zanemili smo od prizora. Život nas je doveo u Prisustvo. To Prisustvo je istinska naša priroda! Tada smo samo srce!
